Quinty, ben je er nog?

IMG_4353

Hey hoi, ken je me nog? Ik heb al een tijdje niks meer van me laten horen, en dat terwijl het eigenlijk best goed met me gaat. Ik vond het weer hoog tijd voor een artikel, maar had eigenlijk geen foto’s klaarstaan. Vandaar schrijf ik een persoonlijke update. Het is ook wel weer tijd voor een persoonlijke update, want er is heel veel veranderd de laatste tijd.

IMG_6627

De laatste keer dat ik een persoonlijke update heb geschreven was in april van dit jaar. Ik vertelde daarin dat school op het moment helemaal stil lag. Daarin is veel veranderd! Na de zomervakantie begon ik vol goede moed met het nieuwe schooljaar. Het ging toen al een stuk beter met mij, en zou het schooljaar dus wel even voor elkaar krijgen. Dat verliep heel anders dan gedacht! Op dinsdag ging ik mijn rooster ophalen en maakte ik kennis met mijn nieuwe klas. Die twee dingen vielen allebei tegen. Mijn rooster was vrijwel niet te combineren met deeltijd, en ik kende niemand uit mijn nieuwe klas. Toch ging ik woensdag vol goede moed naar school. Het ging allemaal best goed, alleen voelde ik me wel eenzaam in de klas. Dat zou wel overgaan in de loop van het jaar had ik bedacht. Zoals ik al had gezegd ging het allemaal goed, totdat ik in het zesde uur bij wiskunde zat. Ik had het ineens heel moeilijk en kon mijn tranen amper binnen houden. Na het zesde uur ben ik naar de conrector gegaan om me af te melden (de conrector wist wat er speelde). Er was al een mogelijkheid dat ik naar de school kon gaan bij de ggz maar dat wilde ik absoluut niet. Tot die dag. Ineens kwam het besef dat het misschien veel beter zou zijn als ik toch naar die school zou gaan. Zo gezegd zo gedaan. Die middag waren er al dingen geregeld, ik zou niet meer naar mijn oude school gaan, en zou na de vakantie naar mijn nieuwe school gaan (mijn oude school viel onder midden, en mijn nieuwe onder zuid, daarom had mijn nieuwe school nog een week vakantie). Ik genoot nog even van mijn weekje vakantie, en ging de dinsdag na de vakantie vol spanning naar mijn nieuwe school toe. Ik had met mijn psycholoog al een gesprek gehad met mijn leraar en ik zou bijna iedereen in mijn klas -van 12 mensen- al kennen van deeltijd, maar toch vond ik het spannend. Achteraf gezien is dat totaal niet nodig geweest, ik heb een leuke leerkracht en een leuke klas.”En hoe gaat het nu op school dan?”, hoor ik sommige van jullie denken. Het gaat eigenlijk heel goed op school, ik ga bijna hele dagen naar school, want ik heb ook deeltijd natuurlijk. Ik hou dat eigenlijk heel goed vol. Wel ben ik van Havo naar Vmbo-tl gegaan. Omdat Havo voor mijn toch wat te hoog gegrepen was, en ik er extreem veel voor moest doen. Nu ik op vmbo zit gaat het allemaal wat makkelijker, en ik heb het idee dat het veel beter bij mij past.

IMG_8358

En hoe gaat het nou eigenlijk met mij? Ik zit nu ongeveer zeven maanden bij deeltijd en er zijn echt grote stappen gemaakt! Op het gebied van mijn emetofobie, maar ook op andere gebieden. Eerst even over mijn emetofobie. Het gaat veel beter! Ik eet weer normale hoeveelheden en ben weer op mijn oude gewicht. Wel heb ik nog veel de gedachte “Wat als ik moet overgeven.”, maar ik kan me er vaker overheen zetten. Ik durfde verschillende dingen niet meer te eten en te drinken, zoals koffie en friet uit de frituur, maar ik durf het allebei weer te eten en drinken. Nog wel met wat moeite, maar hé, het kan niet in een keer weg zijn. Ook qua sociaal gedrag in de deeltijdgroep gaat het beter. Ik was in de eerste paar maanden heel erg verlegen en ik durfde bijna niks te zeggen, en ik zonderde me vaak af. Nu ga ik bijna altijd bij de groep zitten, praat ik veel meer mee, en durf ik ook mijn mening te geven.

Nou genoeg getypt voor nu. Ik denk dat ik wel alles heb gedeeld wat belangrijk was. Ik hoop dat jullie het interessant vonden om te lezen, en jullie horen snel weer iets van mij!

You may also like

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *